Show dance
Termin ten pojawił się w Finlandii w latach 80-tych XX wieku wraz z konkurencjami tanecznymi IDO. Wraz z popularyzacją muzyki rozrywkowej, sztuk widowiskowych i telewizji, show dance stał się formą przyciągającą uwagę – wykorzystującą wizualność, kostiumy i efektowną choreografię.
Show dance to styl taneczny, który nie posiada jednej techniki, lecz opiera się na połączeniu różnych m.in. baletu, jazzu, modern-contemporary i elementach scenicznych – choreografii, kostiumów, rekwizytów, narracji. Tancerze powinni mieć solidne podstawy techniczne, ponieważ choreografie często wymagają dużej precyzji, siły, elastyczności.
Ważny jest „show value” – czyli walor widowiskowy: sposób, w jaki choreografia oddziałuje na widza (historia, emocje, ścieżka narracyjna). Elementy akrobatyczne, spektakularne figury, rekwizyty i efekty świetlne są wykorzystywane, jednak nadrzędna jest choreografia taneczna i narracja – jeśli akrobatyka dominuje, to może być traktowana jako obniżenie jakości w kontekście konkurencji.
Według zasad International Dance Organization (IDO) dla dyscypliny „Performing Arts” show dance musi:
- mieć koncept – temat, historię, tytuł, który jest zrozumiały dla widza.
- wykorzystywać techniki taneczne (jak jazz, modern, balet) oraz – opcjonalnie – elementy akrobatyki, rekwizytów, efektów teatralnych, ale te elementy nie mogą zdominować choreografii.
- dbać o spójność: muzyka, ruch, kostium, rekwizyty i scenografia (jeśli są) powinny współgrać.
Swing w Polsce show dance
W Polsce – choć show dance funkcjonuje głównie w szkołach tańca i zajęciach amatorskich – jest też coraz częściej obecny w wydarzeniach tanecznych i konkursach.
Odmiany show dance
Formy Show dance
Show dance często występuje jako część:
- widowisk scenicznych,
- musicali,
- rewii,
- programów telewizyjnych.
W praktyce zajęć tanecznych (także w Polsce) pojawiają się grupy show dance, które ćwiczą choreografie inspirowane estradą, teledyskami lub tematami fabularnymi.
W konkurencjach tanecznych show dance bywa kategorią:
- solo,
- duo,
- grupa,
- formacja.
Czas prezentacji zależy od wieku, liczby osób uczestniczących.
Styl ten daje ogromne pole do kreatywności – choreografowie mogą mieszać style, interpretować muzykę w sposób luźny, używać scenografii i efektów – choć zawsze w granicach zgodnych z regulaminem.